برگ ها می ریزند و دل من می لرزد

چقدر دوری تو

و

چقدر تنهایم من

دلم برایت تنگ است

و

حس خواستن تو در من بیداد میکند

گفتی می آیی

و

من هر لحظه چشم به راه دارم

دلم برایت تنگ است

و

سردی این فاصله ها را

تنها صدای گرم تو مرهم است

تو دوری

و من تازه فهمیدم چقدر دوستت دارم

چقدر دلتنگم

و

چقدر چشم به راهم

من از روئیدن خار سر دیوار دانستم

                                       که ناکس کس نمی گردد بدین بالا نشینی ها./

هستند آدمهایی که

هنوز هم  حتی

برای نجابت انگشتانت

ارزش قائلند./

کاش یک جفت چشم مصنوعی داشتم

وقتی که عشق کورم کرده بود./

دیر فهمیدم که

کسیکه زود هوس می کند

 زود  سیر می شود

و دیر فراموش

گفت تا ده بشمار تا قایم شوم

شمردم و قایم شد

از آن روز تا به حال

هر کجا را که گشته ام هنوز

پیدایش نکرده ام./

از حرف من بلند شده هق هق شما

نفرین به من به من که شدم عاشق شما

اصلا من غریبه ی دلسرد را چکار

با قلب همچو آیینه صادق شما

باور کنید دست خودم نیست جور نیست

آمیزه های عشق من و منطق شما

بهتر که موج در این صخره بشکند

تا مثل من به گل نرسد قایق شما

دست از سر چشمان من بردار کم مانده است کچل بشوم.

خیلی برام عذابه می خوام بگم اینارو

اما چی کار کنم من؟ به کی بگم اینارو؟

بعد یه سال و ده ماه که چشم رو هم گذاشتیم

تازه دارم می فهمم پا رو چیا گذاشتیم!

تو راست می گفتی اما من خیلی بچه بودم

عشق مال قصه ها بود کاشکی ندیده بودم

حالا همش گذشته فقط تو موندی و من

تو رو هم دارم می بخشم،حالا چی موند؟فقط من

این آخرین شعریه که واسه ی تو گفتم

خیلی نگفته ها رو هنوز برات نگفتم

تو این یه هفته دوری ، تو این بد اخلاقیات

دلم می خواست برگردی اما دل تو نخواست

عزیز ترین گل من امشب میخوام دلم رو دیگه ازت بگیرم

برم یه جایی راحت خیال تخت بمیرم

فراموشم کن عزیز آخر قصه خوش نیست

ایندفعه کم آوردم.........